author: Bela Gligorova
(Review from March, 2008)
One of the things that I have always admired in a Tennessee Williams’ play is the playwright’s ability to carry through a plausible dramatic situation, while simultaneously delving into a second level of meaning, that of symbolic significance.
Tags: Akademska Scena, Bela Gligorova, Академска Сцена, Бела Глигорова, ФДУ, Факултет за Драмски Уметности, FDA, Skopje, Tennessee Williams, The Glass Menagerie
автор: Бела Глигорова
Умешноста на театарскиот запис, денес, во екот на семожното, чинам се состои од одсуство на истото. Им се радуваме на едноставните решенија, без многу помпа и претенциозна театралика. Ги наградуваме сите оние изведувачи и постановки кои што постојат токму заради една доследна идеја, еден импетус за креација и приказ. Бараме доследност без претерана повторливост, живост без цикличност, игривост во сукцесија. Можеби наједноставно речено, очекуваме чудо без претерани миракули, меѓу две завеси.
Tags: Јован Чирилов, БИТЕФ Театар, Бела Глигорова, Белград, Мирис цимета, кореографија, танцов театар
(Став)
автор: Бела Глигорова
Не е проблем „Покондирана тиква“, тој чувен текст на Стерија, во впечатлива изведба на ансамблот на Народно Позориште од Белград, а маестрално спакувана од Јагош Марковиќ. Не е проблем тоа што претставата е „стара“ веќе неколку сезони. Таа е вонвременска, и на публиката во Охрид, на 13-ти јули му донесе свеж театарски ветрец, каков одамна не сме виделе. Continue reading
Tags: Ѓорѓи Јолевски, Александар Поповски, Ацо Поповски, Бела Глигорова, Белград, Мето Јовановски, Народно позориште, Никола Ристановски, Охридско лето, Покондирана тиква, Слободан Унковски, Стерија, Унко, фестивал Охридско лето 2010
автор: Милош Б. Андоновски
Аматер сум во дефинирање, а „аматерствувам“ со години наназад. Дури на 28ми мај, годинава, ми светна да се обидам да дадам една аматерска дефиниција за самиот поим аматер, аматеризам. Continue reading
Tags: Куманово, Мартин Манев, Милош Б. Андоновски, Мистер Грим, Младински театар „Арт А“, аматер, аматеризам
автор: Александар Војнески
Не зјапајте романтично.
Б.Брехт, Тапани во ноќта
…не примајте го
она што постојано се случува како природно!(…)
ништо нека не се нарекува природно
во ова време на крвав метеж(…)
ништо нека
не важи за непроменливо.
Б. Брехт
Иако своите први драми Бертолт Брехт ги пишува во Германија во текот на 20-тите години од минатиот век, неговата популарност и влијание ќе дојдат до израз многу подоцна. Неговите теории за сценската изведба се она што во суштина ќе биде највлијателно во определување на еден нов дискурс во сферата на драмската уметност и театарот. Брехт гради еден сосема опозитен концепт од оној на Станиславски и неговото сфаќање за театарот, како и целосно превреднување на она што беше поимано и дефинирано како аристотеловски театарски концепт. Continue reading
Tags: Александар Војнески, Бертолт Брехт, Војдан Чернодрински, Кавкаски круг со креда, Мартин Кочовски, Прилеп, Прилепски Театар
автор: Ана Јакимска
Кога гледањето на една претстава ќе успее да ве разочара во очекувањето дека изјавата со која режисерот Џеред Џ. Стејн непосредно пред премиерата објавува дека Ал Пачино е речиси толку добар во една од улогите колку Диме Илиев, е најбесмисленото нешто со кое ќе треба да се соочите таа вечер, тогаш можете да бидете сигурни дека ангелите не дошле во Скопје. Continue reading
Tags: Џеред Џ. Стејн, Ана Јакимска, Ангели во Америка, Диме Илиев, Драмски театар Скопје, Театар, Тони Кушнер, геј, премиера
автор: Милош Б. Андоновски
Младински Културен Центар, Скопје, 22.12.2009
Во прилично ладната, а со топли бои „премачкана” театарска сала (на Младинскиот културен центар во Скопје), на стуткано „сцениче” беа „овековечени” (порадо би рекол со апаратите на публиката во предните седишта, заради способноста на театарот да “тече” низ времето) расказите на автор „кој пишува само кога е празник”.
Tags: Ивана Кнез, Игор Ивковиќ, Игра, МКЦ, Милош Б. Андоновски, Хармс, раскази, театар 007
Последни коментари